پیش پات می شینُم دو زانو

آخ ماه پیشانو جان ماه پیشانو

همیشه با فعلابینام دعوایم است .

میگویم تو را به وجود آورده ام برای اینکه اداره ات کنم و به

واسطه وجودت قلم و اندیشه ام را به نمایش بگذارم . من 

به تو ماهیت داده ام . 

او میگوید نخیر من در این دنیا ( ما به آن میگوییم دنیای

مجازی ) وجود داشتم . برای اینکه در عالم شما تجلی

پیدا کنم احتیاج به یک نفر از آن عالم بود ( دنیای ما را

میگوید آن عالم ) . من تو را انتخواب کردم . مثل عطر ریخته

که رضا مهدوی را انتخاب کرد.ما جماعت چاپلین ندیده که

بها مرشدی را انتخاب کرد . سه نقطه که رضا صدیق را 

عزل پست مدرن که مهدی موسوی را ...

من تو را انتخاب کردم و قبل از آنکه در عالم شما به وجود 

بیایم ، ماهیت داشتم  .

میگویم تو که از اول ماهیت داشتی،پس هر کس دیگر هم 

به وجودت می آورد همین میشدی ؟

میگوید بله .

میگویم پس من چه کاره ام ؟

جواب نمیدهد ، میخندد .

میگویم پس خودت چه کاره ای ؟

نگاه میکند .

.

.

.

تازه یک وقت ها پر رو گری میکند و میگوید : من تو را به 

به وجود آورده ام .( یعنی فعلابینام ، محمد مقدم را )

میگویم چطور ؟

میگوید اگر من نبودم که تو بنویسی چطور میتوانستی 

خودت را عرضه کنی ؟ 

تو با خلق من بر وجود خودت قطعیت بخشیدی .

.

.

.      

        اطلاعیه :