همه بازی است الا عشــــــــــق بازی   

وقتی هفته گذشته امیر حسین تلفن زد و درگذشت استاد را در اصفهان خبر داد اصلا ناراحت نشدم . حتی این طور هم نبود که جا بخورم و باورم نشود . فقط نمیدانم که چرا تمام جلسه ی بزرگداشت استاد را در دانشگاه اراک گریه کردم و همه گریه میکردیم .

این مسئله مثل روز روشن است که کلاس درس استاد کریمی سفره ای از رحمت خداوند بود که چند صباحی بر رویم و رویمان گشوده شده بود و هر سفره ی گشوده ای هم یک روز ...

این اولین بار نیست که زمین گنجایش نگه داشتن روحی چنین آسمانی را نداشته و آخرین بار هم نخواهد بود

عطر ریخته را در باره ی استاد بخوانید

این هم  مدتی از کلاس درس استاد